Advaita
Door het boek ‘Bewustzijn : gesprekken over dat wat nooit verandert’ van Alexander
Smit ben ik op het pad beland van de Advaita Vedanta. Deze stroming is een belangrijke
inspiratiebron geworden voor mijn therapeutisch handelen.
Letterlijk betekent Advaita Vedanta : het ene zonder tweede voorbij kennis.
De Advaita Vedanta is een zijnsleer waarin het niet draait om onze persoonlijkheid (kennis), maar om het realiseren van onze ware natuur (het ene zonder tweede). Zij wijst op een directe, onomwonden manier op de essentie en zin van het leven. Alles wat we kunnen waarnemen, zijn we niet. Van nature zijn we los van alles wat we met onze zintuigen kunnen waarnemen, ook onze eigen persoonlijkheid.
Zij stelt dat we van nature gewoon zijn, gelukkig en helder van geest, zonder problemen en conflicten
Wat we in essentie zijn, kan op diverse manieren benoemd worden zoals Openheid, Vrijheid, Liefde, Wijsheid, Stilte, Licht, Bewustzijn, God. Dit is ons eerste gegeven, onze intimiteit. Hierin ligt onze eigenlijke waarde, innerlijke vrede en kracht.
Hoe verder wij ons buiten deze intimiteit begeven of anders gezegd hoe meer we ons hechten aan wat er wordt waargenomen, des te meer worden we een gevangene en speelbal van onze persoonlijkheid en/of de omgeving. We zijn dan niet meer vrij in ons handelen, denken en voelen.
Deze beleefde onvrijheid noemen we met een ander woord klachten of problemen.
De Advaita Vedanta stelt dan ook dat echte vrijheid niet te vinden is op het gebied van de persoonlijkheid of de omgeving. Wezenlijke vrijheid vindt plaats bij de herkenning en erkenning van onze wezenlijke aard.